O Bir Girişimci

Onu tanıdığımda çalıştığım fabrikanın depo elemanıydı. Verilen işi yapar, malları istif yapar, araçlara yüklerdi. Bir gün depoya bilgisayar geldi akşama kadar açma kapama düğmesini aradı ama bulamadı. Zamanla sora sora bilgisayar kullanmayı öğrendi. Bir gün depo sorumlusu işten ayrıldı, depo sorumlusu oldu. Zamanla depo düzeni kurmayı, depoyu çekip çevirmeyi öğrendi. Bilgisayar kullanmak mı, artık format bile çekebiliyordu.

Bir gün çalıştığı fabrika satıldı. Yeni firmaylada anlaşamadı. Eeee ne olacaktı peki?

O kadar çok hayali vardıki. Aldığı Dış Ticaret eğimi sırasındaki ilk ders “ Girişimcilik”ti . aklına o zaman koymuştu. Ben kendi işimi yapacağım, diyordu. Hayallerinde fabrikalar kurdu, fabrikalar yıktı. Neler sattı neler sattı. Sonunda Bir süt ürünleri fabrikasının bayiliğini aldı. Elindeki üç-be kuruşu, ve aldığı borçları bu dükkana yatırdı. Ama çok çalıştı. 2 ayda 2 ayrı dükkan açtı. Şimdi Çankırı’da tanınan bir esnaf. “Gönülsu Gıda” Çankırı'da.

            Ben bu yazıyı neden mi yazdım? İmrendim çünkü. Bir insan bir şeyi hayal etti ve çalıştı. Heyecanı vardı, en önemlisi GİRİŞİMCİLİK ruhu vardı. İçinde girişimcilik isteği olupta çekinenlere sözüm. Vazgeçmeyin, hayallerinizin arkasından koşun ama çalışın. Armut piş ağzıma düşle olmuyor. O istedi ve çalıştı. İnşallah Allah’da yürü ya kulum der.

Allah yolunu açık etsin arkadaşım.